Najpierw studiował fizjoterapię w Belgii (1988), gdzie pracował do roku 2000 w prywatnym gabinecie.

Jego praca dyplomowa z fizjoterapii dotyczyła wpływu wykorzystania roweru i ergometru rowerowego w procesie rehabilitacji, co pozwoliło mu zdobyć dogłębną wiedzę z zakresu biomechaniki i fizjologii pedałowania.

Jego droga zawodowa doprowadziła go do zgłębiania terapii manualnej oraz mobilizacji analitycznej.

Przez 12 lat współpracował z różnymi oddziałami traumatologii oraz chirurgii ortopedycznej i urazowej w Brukseli.

Dzięki temu zdobył duże doświadczenie w rehabilitacji pooperacyjnej i pourazowej kolana, biodra oraz kręgosłupa, jednocześnie pogłębiając swoją wiedzę z zakresu biomechaniki i fizjologii stawowej.

W 1988 roku rozpoczął w Belgii kształcenie osteopatyczne (FBO) w zespole Raymond Richard, Gil Lavigne, Ludovic Dewez…

Specjalizował się w różnych podejściach terapii manualnej i zaawansowanej fizjoterapii, takich jak techniki analityczne Sohiera, fasciaterapia, techniki fibrolizy diacutanée według Heckmana, metody chiropraktyczne Dejarnette’a i Gonsteada oraz łańcuchy stawowe i mięśniowo-powięziowe według Godelieve Denys Struyf i Léopolda Busqueta.

W 1992 roku postanowił zgłębić stan szkolnictwa osteopatycznego w Hiszpanii i zapisał się do Szkoły Osteopatii w Madrycie, gdzie odbył drugie pełne szkolenie osteopatyczne. Ukończył je w czerwcu 1997 roku, przedstawiając pracę DO dotyczącą testów oceny ruchomości stawu krzyżowo-biodrowego.

W 1998 roku rozpoczął swoją karierę dydaktyczną w dziedzinie osteopatii w Hiszpanii, a następnie w różnych uczelnianych programach magisterskich — zarówno własnych, jak i oficjalnych — m.in. na Uniwersytecie Katolickim San Antonio w Murcii, Uniwersytecie Alcalá de Henares, CEU San Pablo w Elche oraz w oficjalnym masterze z biomechaniki i oceny uszkodzeń na Uniwersytecie Papieskim Comillas.

Od 2003 roku jest członkiem Rejestru Osteopatów Hiszpanii (ROE) oraz członkiem Ordre des kinésithérapeutes de Madrid, nr 2449.

Jego pasja do osteopatii i biomechaniki umożliwiła mu udział jako prelegent w 1. Kongresie Osteopatii w Hiszpanii, gdzie przedstawił wykład na temat kinematyki stawu kolanowego.

W latach 2004–2006 kierował oficjalnym uniwersyteckim Masterem z osteopatii i terapii manualnej na Universidad Europea de Madrid, jednocześnie pełniąc funkcję profesora współpracującego w tej samej instytucji.

W 2004 roku współtworzył program akademicki i zebrał międzynarodowy zespół wykładowców dla Scuola di Osteopatía Italian – Regione Lombardia w Mediolanie.

W 2009 roku, we współpracy z Jesús Requeną, założył Formację Belgo-Hiszpańską z Osteopatii (FBEO) — pełnoprawnego członka OsEAN — a następnie Europejską Akademię Osteopatii i Badań (EORA), grupę kształcenia podyplomowego w dziedzinie osteopatii w Hiszpanii.

W 2016 roku uzyskał tytuł Master of Science w osteopatii i terapii manualnej na Wydziale Nauk o Zdrowiu UCAM, przedstawiając pracę dotyczącą fizjologii stawu kolanowego i jej znaczenia w dysfunkcjach klinicznych.

Od początku swojej drogi zawodowej w osteopatii uczestniczył w ponad 40 szkoleniach podyplomowych i brał udział w różnych międzynarodowych kongresach.

Jego ponad 35-letnie doświadczenie kliniczne oraz działalność w obszarze badań klinicznych doprowadziły go do wypracowania i integracji wielu modeli leczenia układu mięśniowo-szkieletowego, zaburzeń postawy, patologii dyskowych i dysfunkcji systemu powięziowego — zgodnie z filozofią osteopatyczną i w oparciu o aktualne badania oraz neuronauki.

Jego humanistyczna pasja do zdrowia człowieka i biomechaniki, połączona z zainteresowaniem fizjologią i neurologią, prowadzi go do nauczania modeli terapeutycznych z wykorzystaniem technik delikatnych, adaptując strukturalną koncepcję pracy w globalnej dynamice klinicznej — w duchu klasycznej osteopatii.

Obecnie łączy praktykę kliniczną z działalnością dydaktyczną we Włoszech, Brazylii, Meksyku, Portugalii, Serbii, Francji i Polsce.