Dla Bartosza medycyna to nie tylko zbiór procedur, ale fascynująca łamigłówka, w której ciało, emocje i biochemia tworzą nierozerwalną całość. Kluczem do skutecznej terapii jest sztuka syntezy faktów – umiejętność łączenia kropek w logiczną całość.

Jest osteopatą i magistrem fizjoterapii z ponad 15-letnim stażem klinicznym, absolwentem belgijskiego Flanders International College of Osteopathy (FICO) oraz Akademii Osteopatii. Swoje fundamenty medyczne budował w Collegium Medicum na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika, a następnie osteopatia stała się przestrzenią, w której realizuje swoją pasję do poszukiwania przyczyn, a nie tylko leczenia objawów.

Jako terapeuta specjalizuje się w terapii wisceralnej (trzewnej) i czaszkowo-krzyżowej w koncepcji biodynamicznej. W swoim gabinecie łączy precyzyjną anatomię z logiką internistyczną, patrząc na pacjenta przez pryzmat psychosomatyki i głębokiego wywiadu. Jego warsztat to efekt lat nauki pod okiem uznanych ekspertów, m.in. w zakresie koncepcji biodynamicznych (Bruno Josse D.O.) czy uwalniania psychosomatycznego.

Na sali wykładowej wyznaje jedną zasadę: nuda zabija wiedzę. Jego zajęcia to zaprzeczenie akademickiej sztywności. Bartosz wierzy, że mózg najlepiej przyswaja informacje, gdy jest zaintrygowany i… rozbawiony. Dlatego jako wykładowca stawia na dynamikę, praktyczne “haki” pamięciowe i atmosferę, w której nie ma głupich pytań. Uczy studentów nie tylko technik, ale przede wszystkim samodzielnego myślenia i klinicznej czujności.

Prywatnie? Człowiek lasu i otwartych przestrzeni. Kiedy pojawia się możliwość, pakuje rower, namiot i wyrusza w podróż, by pobyć w dziczy. Pasjonat kreatywnego rzemiosła oraz języków obcych – w wolnych chwilach szlifuje hiszpański i zgłębia tajniki japońskiego.